پنج شنبه ۵ اسفند ۱۳۹۵ | الخميس 25 جماد أول 1438 | Thursday, 23 Feb 2017
  • اخبار
  • تخصصی
  • ذره بین
  • رخداد ها
  • سرمقاله
  • مدرسه کسب و کار
  • معرفی کتاب
  • پادکست
  • چند رسانه ای
  • چهره ها
  • یادداشت
  • ارسال مطلب


    جمعه ۱۵ آذر ۹۲ | ۱۴:۲۸

    ۲۴ ساعت پس از فارغ التحصیلی / با حضور این چند نفر

    این چند نفر – شماره یک

    • بهانه: ۲۴ ساعت پس از فارغ التحصیلی
    • با حضور این سه نفر : ح، سین و عین!

    ۲۴ ساعت بعد از فارغ التحصیلی ؟!

     

    ح: یه نفس راحت؛ من شخصا خوندن کتاب برای امتحان دادن رو دوست ندارم! اگر هم برای امتحان یکبار خونده باشم برای کاربرد یک بار دیگه می شینم با حوصله و دقت و بدون دغدغه می خونم.

    س: به کدوم درس­های فکر می­کنی! به چی­ها فکر می­کنی؟!

    ح: به وقت­های از دست رفته. چقدر زمان از دست دادیم! نه که وقتی تلف کرده باشم، زمان­ هایی که خارج از معمول؛ روی درس ­های مقاومت مصالح و استاتیک و نقشه­ کشی گذاشتیم و وقت کمتری داشتیم که روی درس های تخصصی خودمون وقت بگذاریم.

    س: ما تو دو سه ترم اول اصلا هیچی مهندسی صنایع نمی­خونیم!

    ح: حرفی از بهبود، بهینه­سازی، مدلسازی  و … شنیده نمی­شه. متاسفانه شناخت از بازار کار آینده خیلی دیر اتفاق می­افته، شایدم اصلا اتفاق نیفته! شاید از ترم پنج به بعد باید به این مسأله فکر کرد!

    ع: چرا این بازه­ی زمانی از دوره دبیرستان آغاز نمیشه. یا حتی زودتر! آموزش و پرورش و سازمان سنجش یه طوری چیده شده؛ رده­بندی دانشگاه­ ها هم داستان دیگه ­ایه… از صنایع دانشگاه شریف! تا صنایع دانشگاهی غیرانتفاعی در یک شهرستان دور از تهران! کلا انگاری رفتن به سمت علاقه­ ها می­ شه اولویت آخر همه!

    ح: خب این تصویر ذهنی از ردیف دانشگاه­ ها تو جامعه ما هست، مقاومت ذهنی افراد هم نسبت به این موضوع زیاده. یعنی اولویت با دانشگاهه! اکثر دانش آموزا اول دانشگاه انتخاب می کنند بعد رشته! این طور نیست که یک دانش آموز از اول بدونه بخواد صنایع.

    ع: یعنی احتمالا هستند بچه ­هایی که ۲۴ ساعت پس از فارغ ­التحصیلی به این فکر می ­کنند که رشته مهندسی صنایع رو باید می­ رفتم یک­ جایی دیگه می­ خوندم!

    ح: دوره­ای که درس می­خوندم، به مستندسازی علاقه داشتم! مستندسازی کاغذی! دوره­ی دانشجویی فکر می­کردم کار من باید مستندسازی باشه، از فروشگاه سر محل ما تا کارخونه­ ای که نیاز به پیگیری ­های خاص داره!  بحث­ هایی مثل بهره­ وری، کیفیت، استراتژی … که همه جا جای کار دارند و خیلی دوست داشتم …

    ح: … بچه­ ها! فکر نمی ­کنید که الان داریم درباره همه­ چیز حرف می ­زنیم، این­ها ربطی به ۲۴ ساعت پس از فارغ التحصیلی نداره!

    س: آخه یه سری دغدغه­ ها شخصیه دیگه! ربطی به مهندسی صنایع نداره! بالاخره بخشی از عمر و زندگی مون در لیسانس گذشته!

    ع: فکر می ­کردم که یعنی ارزشش رو داشت! ۲۴ ساعت پس از فارغ ­التحصیلی … ریاضی یک، فیزیک دو، …. حرف­ های قدیمی توی کتاب ­ها، … ۲۴ ساعت پس از فارغ­ التحصیلی برای خیلی­ ها، تلخ و برای خیلی ­ها شیرین می­ تونه باشه.

    س: می­ دونی چرا تلخ می­ شه؟! به خاطر روش آموزش! بهترین روش آموزش، آموزش بیمارستانیه! باید مثل یه پزشک بری سر مریض! مهندس صنایع هم باید بره سر مریض!

    ح: من که خیلی کیف کردم از دانشگاه اومدم بیرون! … از رنجی که می­ بریم!

    ع: واقعا چهار سال مهندسی صنایع بسه؛ اگر داریم توی فضای کاربردی حرف می­ زنیم و نه پژوهشی، واقعا چهار سال بسه!

    ح: یه جا بنویسم که توی این مذاکرات بین­المللی از این بچه­های مدیریت قراردادها می­شه بهره برد …

    ع: ” ۲۴ ساعت پس از فارغ­التحصیلی ” رو وقتی می­ شنوم یاد این می ­افتم که کی باید به این فکر میکردم؟ الان؟ دبیرستان؟ شروع تحصیل؟ وقت صحبت با مشاور موقع انتخاب رشته.  نرم افزار و  مصاحبه با نفرات برتر و …  ” انتخاب” ریشه در سالهای قبلتر داره و باید معلوم بشه. ۲۴ ساعت بعد از فارغ التحصیلی دغدغه­ ی همه باید باشه و جالب این که این سوال خوب رو ذهن یه مهندس صنایع می­تونه خلق کنه و پیگیر باشه که بچه های بقیه­ ی رشته ها هم به جوابش فکر کنند…

    ح: برای خیلی ها می ­تونه مرور خاطرات باشه، مرور تجربه ­ها باشه. مثلا اگه کار می کردم خوب بود یا کار نمی کردم و درس بیشتر می خوندم…

    ع: مثل ۲۴ ساعت بعد کنکور! آره. اصلا یه دانش آموز پیش شما میاد که امسال مهندسی صنایع قبول شده و میخواد وارد رشته شه. میاد می پرسه ۲۴ ساعت بعد از فارغ التحصیلی به چی باید فکر کنم؟!

    س: نمره خوب؛ خارج رفتن؛ ارشد چی کار کنه…

    ح: کجا می خواد کار کنه ؟! در چه سطحی و درچه موضوعی می خواد کار کنه؟! چه محیطی می خواد کار کنه ؟! …

    ع: ” دوست داشتن ” برای کسی که ۲۴  ساعت قبل از ورود به رشته اشه و برای کسی که ۲۴ ساعت بعد از فارغ التحصیلیه و برای کسی که ۲۴ ساعت پس از شروع اولین تجربه حرفه ­ای و کاریشه … مفهوم خیلی متفاوتی می­تونه باشه و نباشه!

    س: شناخت خیلی مهمه، برای دانش آموز ها هیچ فرصتی نمی مونه! بذارید با یه کم اغراق و شاید واقعیت بگم: کسی که الان دبیرستانه نمی تونه بره یک بقالی خرید کنه! اینقدر با محیط اطرافش درگیر نبوده که شناخت مناسبی داشته باشه! واسه چی اومده، از کجا اومده، و کجا قراره بره … دونستن این­ ها در طول دوران تحصیل کارشناسی، برای یک فارغ التحصیل خوشبختی محسوب میشه!

    ع: واقعا داریم درباره ۲۴ساعتی حرف می­زنیم که ساده نیست، این ۲۴ ساعت یک دورانه برای خودش!

    ح: تو سیستم آموزشی ما؛ یا بهتر بگم توی جامعه ما؛ اگر آدم از یه دانشگاه مطرح و دارای برند نباشه؛ یه عالمه دغدغه رزومه داره توی این ۲۴ ساعت! اصلا برای چی میرن دنبال مدارک دوره­ های آموزشی…

    ع: قدرت رزومه رو می­خواد ببره بالا؛

    ح: آره! توی ۲۴ ساعت می­خواد رزومه­ سازی کنه… رزومه ­ای که پایان ساعت بیست و چهارم، پر شده از دوره­های گذرانده و نه کارهای انجام داده!

    یادآوری:

    همه ی شما خوانندگان، حق اظهار نظر دارید!

    بااحترام. این چند نفر

    1. فاطیما
      ۱۴/۰۱/۱۳۹۳

      سلام به همه,واقعا با دوستمون موافقم کاش ما هم نظام مهندسی داشتیم و مثل بقیه رشته های مهندسی دیده میشدیم.امیدوارم بزرگ های رشته مهندسی صنایع ی کاری بکنن.

    2. عرفان
      ۱۱/۱۲/۱۳۹۲

      با سلام خدمت همه ی دوستان
      من حدود 2 ساله که در رشته صنایع فارغ التحصیل شدم اما الان فهمیدم که چند سال از عمر خودم را تو این رشته تلف کردم .این رشته فقط اسم مهندسی را داره و اصلاً مهندسی به حساب نمیاد و تو نظام مهندسی هیچ رشته ای جا نداره .کاش می شد یک آزمون برای نظام مهندسی صنایع هم میگذاشتن و بعد برای احداث هر کارخانه یا کارگاه تولیدی نظارت یک مهندس صنایع را الزامی می کردن شاید با این کار هم رشته ما به دردی می خورد و هم صنایع تولیدی کمتر با شکست مواجه می شدن.

    3. پرستو
      ۰۶/۱۲/۱۳۹۲

      سلام
      ايده ال ترين حالت برا بچه هايي كه الان هنوز فارغ نشدنو بگم؟
      از ترم 7 شروع كرده به ارشد خوندن خوبم كنكورشو داده شاگرد اول باشه كه ديگه بهتر حالام برنامه مريزه برا تايمي كه داره تا شروع ارشد چي بخونه چي كار كنه و…
      خود من الان تو بيمارستان تحليل هزينه كار ميكنم اتفاقا تو برخوردم با پزشكا ديدم چقدر فضاي اموزشيشون نسبت به ما پويا تر صميمي تر ارتباط نزديك دانشجو ها با اساتيدشون و فضاي كاملا كاربردي و اموزشي
      واقعا من هميشه به اين فضا غبطه ميخورم

    4. پورنادر
      ۲۳/۰۹/۱۳۹۲

      ايده جالبي است. به نظر من بهتر مي شود اگر راجع به چالش‌هاي مهندسي صنايع در حوزه هاي آكادميك و اجرايي به حصول اطلاع از نظرات دانشجويان و خبرگان پرداخته شود. به عنوان نمونه فهرست واحدهاي تدريس شده در دانشگاه‌هاي ما با استانداردهاي جهاني فاصله زيادي دارد به طوريكه دانشجو در پايان دوره كارشناسي دچار سردرگمي مي‌شود كه دقيقاً بايد چه كاري انجام دهد؟ به تبع اين امر مشكلات در حوزه اجرايي نيز نمايان خواهد شد.
      همچنين مي‌توان از تجربيات ساير دوستان در مورد موضوعات متنوعي كه در مهندسي صنايع مطرح مي‌شود نيز چه در حيطه علمي و چه در حوزه اجرايي بهره برد.

    5. هیلدا
      ۱۸/۰۹/۱۳۹۲

      مرسی. جالب بود مخصوصا اون قسمت بیمارستان که بچه های صنایع هم باید مثل پزشکا برن بالا سر مریض. واقعا مشکل اصلی ما واسه کار اینه که بیشتر تئوری میخونیم. فضای کار با فضای آموزشی دو دنیای متفاوته.من تازه فارغ التحصیل شدم امیدوارم در پروژه کسب کار مناسب پیروز شم!

    6. fm
      ۱۸/۰۹/۱۳۹۲

      دوستان انشا الله همگی موفق باشید.

    7. فاطمه
      ۱۸/۰۹/۱۳۹۲

      من که هنوز لیسانسم تموم نشده ولی مطمینم به چیزی فکر نمیکنم میرم با خیال راحت میخوابم چون دیگه استرس صبح خواب موندن ندارم :دی

    8. عادل
      ۱۷/۰۹/۱۳۹۲

      یه کم سخته در این مورد حکم کلی داد. من لیسانسم ریاضی بودم. قبل رفتن می گفتن آقا چنین است چنان است…! بعد که فارغ التحصیل شدم گفتم خوب ما چیکاره ایم حالا؟ نه از بانک خبری بود نه از بیمه! فقط موند آموزش! اونم از نوع خصوصی!
      گفتم من تو کتم نمیره که تا آخر عمرم بخوام فقط تدریس کنم!
      این شد که گفتیم بریم ارشد یه رشته ای بخونیم که هم کار داشته باشه! هم محاسباتی و مدیریتی باشه! و هم این که میدانی باشه!
      این شد که با اجازتون اومدیم ارشد صنایع!
      الآن هم مشغول پایان نامه هستم!
      یه دل میگه برو یه جا مشغول شو و بچسب به کار! یه دل هم میگه برو دکتری!
      منم به اون دلم که میگه برو دکتری، میگم خفه شو بابا! این همه درس خوندی کجا رو گرفتی؟
      خلاصه اینکه این روزا بیشتر به جای اینکه حواسم به پایان نامه باشه، به فکر آویزونیه بعد از فراغت هستم!

    9. هاشى
      ۱۷/۰۹/۱۳۹۲

      من ولى هنوز فارق التحصيل نشدم ولى حس مى كنم بعضى وقتا دانشگاه رفتن تو صنايع فايده نداره بايد گام به گام بريم جلو بهتر كنيم اطرافمان رو

    10. مسیح شرایعی
      ۱۷/۰۹/۱۳۹۲

      سلام برای همه مهندسین صنایع و این چند نفر دعا می کنم که این 24 ساعت و تمام لحضات زندگیشان توام با سلامت و ختم به عافبت به خیری باشد.انشالله

    11. fm
      ۱۷/۰۹/۱۳۹۲

      چه جالب یعنی شما قصد داری یه نفس تا دکتری درس بخونی و آخرش بگی اتلاف زندگی بود؟؟؟
      خوب عزیزم از الان برو وقتت را صرف یه کاری کن که اتلاف نباشه
      والا

    12. نام کاربری*
      ۱۷/۰۹/۱۳۹۲

      من فارغ التحصیل شدم. شیش ماهه!
      ولی یادم نیست 24 ساعت بعد از فارغ التحصیلیم چطوری گذشت!
      یعنی اصلا مهم نبود
      اونقدر که دغدغه هاش از قبل شروع شده بود
      فعلا دارم به ارشد فکر میکنم
      مطمئنم 24 ساعت بعد از فارغ التحصیلی ارشدم هم به دکتری فکر میکنم
      فقط نمیدونم 24 ساعت بعد از فارغ التحصیلی دکتری دارم به چی فکر میکنم!
      شاید به همه ی این روزهای تلف شده…!

    13. fm
      ۱۷/۰۹/۱۳۹۲

      سلام به شما چند نفر
      از شما به خاطر مطرح کردن این مضوعات که حالا دغدغه ی همه ی ماست تشکر میکنم.
      من تا رسیدن اون 24 ساعت 2 ماه وقت دارم. اما تمام این افکار از خیلی وقت پیش به سرم زده؛میتونم بگم تمام موارد ذکر شده دقیقا حرف دل خیلی از بچه های صنایع هست.
      من جزو کسانی بودم که هیچ برنامه نداشتم و اتفاقی وارد صنایع شدم تا 5 ترم اول هم هنوز هیچی از صنایع نمیدونستم ؛ بعد ها که دروس صنایع شروع شد متوجه شدم اتفاق خوبی در زندگی من بوده و واقعا به صنایع علاقه مند شدم . ولی فرصت زیادی برای یادگیری و حتی استفاده از اساتید این رشته برای من و خیلی از همکلاسی هایم موجود نبود.
      حالا که دارم به اون 24 ساعت نزدیک میشم ؛ فکر میکنم این دوران میتونست خیلی بهتر از این رقم بخوره ولی به علت عدم وجود اطلاعات کافی خیلی از فرصت های خوب را از دست رفتن.

    14. رستم w116
      ۱۷/۰۹/۱۳۹۲

      من شخصا تا 24 ساعت بعد از فارغ التحصیلی ابتدا 2 کیلو شیرینی خامه ای میخرم میبرم خونه بعد وقتی همه دور هم جمع شدیم رو به خانواده میگم این شرینی که ملاحظه میکنید و میچشید از تلخی های زیاد بدست اومده این شیرینی رو فقط من میتونم حسش کنم که چقدر شرینه و در عین حال چه قدر تلخ که یادآور خاطرات گذشتس. بعد کل دوران تحصیل رو مرور میکنم، برای آینده خیز برمیدارم.

    ثبت نظر

    نام:

    رایانامه: (اختیاری)

    متن:


    تازه‌ترین اخبار
    رادیو کسب و کار